نوای سپیده دم

ز نامت جان شکوفا شد، میان رنج و طوفانم

تویی ذکرِ سحرگاهان، تویی تسبیحِ بارانم

چو موسی مانده‌ام حیران، کنارِ طورِ دلتنگی

که شاید یک تجلّی‌ات، کند روشن دل و جانم

شاعر: ریحانه عاشوری 

میلادِ خاتم

آن دم که از غیب آمدی،شد رازها پیدا دگر

از نورِ تو عالم گرفت، صد جلوه‌یِ والا دگر

آن عالمانِ یثربی، در خوانشِ لوحِ ازل

دیدند در نامِ تو آن، خورشیدِ ناپیدا دگر

از شوق میلادت ببین،ایوانِ‌‌کسری لرزه خورد

انگار کز آنِ تو شد، این سقفِ ناپیدا دگر

آتشکده خاموش شد، از شرمِ روی ماهِ تو

ناگه که روشن شد جهان،با شعله‌یِ عُقبا دگر

بت‌ها به خاک افتاده‌اند در پیشگاهِ سجده‌ات

کز بت شکن آمد خبر،در قلبِ این صحرا دگر

طنینِ صوتِ آیاتت، دل از خلایق می‌ربود

گویی جهانِ تارِ ما، شد روشن از طوبی دگر

احمد تویی،مصطفی تویی، برما شهِ والا تویی

صلواتِ ما تقدیمِ تو، در صبح و در شب‌ها دگر

هر جا که نامت می‌رسد، عطرِ بهشت آید پدید

دل‌هایِ بی‌تابِ همه، گردیده در غوغا دگر

ای مظهرِ عشق و یقین، بر عاشقانِ خود ببین

تا رهسپارِ کویِ حق، گردیم در فرداها دگر

امیدِ ما دیدارِ تو، در سایه‌ مهدیِ توست

تا باز گردی آن سحر، با رویِ آن رعنا دگر

شاعر: ریحانه عاشوری

پیمان با لاله

غایبی، اما عیان تر از دو چشمِ خفته‌ام . .

در نهانِ جان، تویی آن رازی که ناگفته‌ام

عطرِ تو پیچیده در دشتِ شهیدانِ وطن . .

من به عشقِ دیدنت،با لاله هم‌پیمان‌شده‌ام

شاعر: ریحانه عاشوری 

خیالِ وصال

زخمِ ما از خنجرِ هجر است و مرهم در وصال

زخمِ ما را چاره کن، ای جانِ من، ای ذوالجلال

دل به هجرانت سپردم و امیدم در خیال

تو کریم مطلقی، از لطفِ تو یابم کمال . . .

شاعر: ریحانه عاشوری

سعادتِ انتظار

این سعادت که بمانم به رهت، شکرِ خداست

بختِ من، محوِ هوایِ تو و این شور و نواست

سجده‌گاهم شده‌ ایوانِ تو ای مُلکِ جهان

که زِ انفاسِ تو در جانِ من این غلغله‌هاست

شاعر: ریحانه عاشوری