سوی درگاهت

سحر آمد، دلم از عطر گلدسته خبر دارد

نسیم صحن تو انگار، بوی بال و پر دارد

دلم آتش، دلم مستی، دلم یک لحظه شیدایی

که این دیوانه جز کویت کجا شوق سفر دارد؟

به دنبال رد آهو، به هر صحرا سفر کردم

ندیدم دام را، دیدم که صیادم نظر دارد*

شبم تاریک و بی‌فرداست، ولی از دور می‌بینم

که آن گنبد برای من چراغی در سحر دارد

به فولاد سکوت شب، گره بستم تمام دل

که این درگاه عاشق‌کش برای دل خبر دارد

اگر افتاده‌ام بر خاک، مرا از خاک برخیزان

که این دل غیر دستانت کجا دست دگر دارد؟

نه نامی بردم از حاجت، نه حرفی از تمنا شد

فقط گفتم: مرا دریاب، که عاشق حرف کمتر دارد

من مهدایم و غزل را بردم امشب سوی درگاهت

که هر بیت دل عاشق هوای آن سحر دارد

الهی، آخر این راه مرا در کوی خود بنشان

که دل هرجا تو را دارد، نه بیمی از خطر دارد

شاعر: ریحانه‌عاشوری