سوی درگاهت

سحر آمد، دلم از عطر گلدسته خبر دارد

نسیم صحن تو انگار، بوی بال و پر دارد

دلم آتش، دلم مستی، دلم یک لحظه شیدایی

که این دیوانه جز کویت کجا شوق سفر دارد؟

به دنبال رد آهو، به هر صحرا سفر کردم

ندیدم دام را، دیدم که صیادم نظر دارد*

شبم تاریک و بی‌فرداست، ولی از دور می‌بینم

که آن گنبد برای من چراغی در سحر دارد

به فولاد سکوت شب، گره بستم تمام دل

که این درگاه عاشق‌کش برای دل خبر دارد

اگر افتاده‌ام بر خاک، مرا از خاک برخیزان

که این دل غیر دستانت کجا دست دگر دارد؟

نه نامی بردم از حاجت، نه حرفی از تمنا شد

فقط گفتم: مرا دریاب، که عاشق حرف کمتر دارد

من مهدایم و غزل را بردم امشب سوی درگاهت

که هر بیت دل عاشق هوای آن سحر دارد

الهی، آخر این راه مرا در کوی خود بنشان

که دل هرجا تو را دارد، نه بیمی از خطر دارد

شاعر: ریحانه‌عاشوری 

میعاد خورشید

چه شود گر شب هجران تو سر آید، سحر آید

ز پسِ این غیبتِ طولانی، خورشیدی به در آید

چه شود گر نفسِ صبحِ ظهورت به جهان افتد

که از عطر قدم‌هایت، "یا لثارات الحسین" آید

شاعر:ریحانه عاشوری 

نام و نشان

من ندارم به جز این نام و نشان، هیچ متاعی

جانِ من پیشکشِ تو، در این بی‌نام و نشانی

هرچه از خویش به جا مانده، فدای قدمت

چه‌غمی‌هست اگر باشی تو،در این دل‌نگرانی؟

شاعر: ریحانه عاشوری 

نزدیکِ سحر

نزدیک است آن لحظه که چشمانم تو را بیند

پس از این هجرِ طولانی، دلِ ویرانم تو را بیند

چه شوقی در دلم افتاده از این وعده شیرین

که شاید چشمِ مشتاقم به‌زودی روی تو بیند

شاعر: ریحانه عاشوری 

عهد یاری

‌اگر روزی ندا آید ز سویِ صبحِ موعودت . .

شوم پروانه‌وار آن دم، فدایِ شمعِ رویانت

نه دنیا خواهم و زر را، نه نامی در دیارِ خاک

مرا بس یک نفس ماندن، میانِ خیلِ یارانت

شاعر: ریحانه عاشوری